| BENİM |
|
Gözümde tan yeri; elimde
kalem, Seni, soluk soluk yaşayan benim. İçimde çocukça çağlayan âlem, Seni, oluk oluk yaşayan benim. Günün ilk ışığı yüzüme vurdu; Bu dünya sensizken, hepten kusurdu... Yokluğun gönlüme bir viran kurdu, Seni, kırık dökük yaşayan benim. Bilirim, hüznü gizlidir şairin, Kederi-gamı, tozludur şairin... Acımaz, canı tuzludur şairin, Seni, ılık ılık yaşayan benim. |
|
|
|
|
